حساب‌وکتاب چین با ونزوئلا

 این واکنش، بازتابی از دغدغه عمیق‌تر مقام‌های چینی نسبت به شوک‌هایی است که با تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک می‌تواند به نظام بانکی منتقل شود. ونزوئلا طی دو دهه گذشته یکی از شرکای کلیدی چین در حوزه انرژی و زیرساخت بوده است. از سال ۲۰۰۷ و دوران هوگو چاوز، بانک‌های دولتی چین ده‌ها‌میلیارد دلار وام، عمدتا با پشتوانه نفت، در اختیار کاراکاس گذاشتند.

برآوردها نشان می‌دهد تا میانه دهه ۲۰۱۰، مجموع این وام‌ها به بیش از ۶۰‌میلیارد دلار رسیده بود، هرچند در سال‌های اخیر بخشی از این رابطه به سرمایه‌گذاری سهامی تبدیل شده و حجم بدهی کاهش یافته است. با این حال، تغییر ناگهانی معادله قدرت در کاراکاس و احتمال تقدم یافتن طلبکاران آمریکایی، ریسک عدم بازپرداخت مطالبات چین را به‌طور معناداری بالا برده است.ونزوئلا از سال ۲۰۱۷ در پرداخت اوراق بین‌المللی خود ناتوان مانده و بدهی خارجی آن، با احتساب تعهدات شرکت نفت دولتی PDVSA، وام‌های دوجانبه و آرای داوری بین‌المللی، به حدود ۱۵۰ تا ۱۷۰‌میلیارد دلار می‌رسد. این ارقام در اقتصادی با تولید ناخالص داخلی اسمی حدود ۸۳‌میلیارد دلار، حاکی از نسبت بدهی به تولید نزدیک به ۲۰۰ درصد هستند.