دوران طلایی آب و هوا

پیلک با بررسی داده‌های موجود می‌نویسد به نظر می‌رسد «نرخ مرگ‌ومیر ناشی از رویدادهای شدید جوی به پایین‌ترین سطح تاریخ رسیده و به کمتر از ۰٫۸ مرگ به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت کاهش یافته است (بر اساس داده‌های جمعیتی سازمان ملل متحد). تنها سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۵ به این سطح نزدیک بوده‌اند.»

او خاطرنشان می‌کند که همین نرخ در سال ۱۹۶۰ بیش از ۳۲۰ مرگ به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر بوده است و سپس به تشریح پیشرفت شگفت‌انگیز رخ‌داده از آن زمان می‌پردازد:

از سال ۲۰۰۰ تاکنون، شش سال با نرخ مرگ‌ومیر کمتر از یک‌نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر ثبت شده است که همگی پس از سال ۲۰۱۴ بوده‌اند. از ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۵، این نرخ دو مرتبه‌ی بزرگی کاهش یافته است. این داستانی باورنکردنی از نبوغ و پیشرفت انسانی است. در پسِ این روند، به‌کارگیری موفق علم، فناوری و سیاستگذاری قرار دارد؛ آن هم در جهانی که بسیار ثروتمندتر شده و بنابراین به‌مراتب بهتر می‌تواند از انسان‌ها محافظت کند، زمانی که، به‌ناچار، رویدادهای شدید رخ می‌دهند.

تاکنون هیچ ارتباطی میان کاهش شدید مرگ‌ومیر ناشی از رویدادهای جوی و افزایش سرسام‌آور ادعاهای رسانه‌ای درباره خطرات آب‌وهوایی اثبات نشده است. اما تا زمانی که جهان همچنان امن‌تر می‌شود، باور عمومی به چنین ادعاهایی به‌احتمال زیاد به روند نزولی اخیر خود ادامه خواهد داد. از سوی دیگر، اگر در سناریویی بعید کسی بتواند ثابت کند که واقعا میان هراس‌افکنی رسانه‌ای و کاهش مرگ‌ومیر ارتباطی وجود دارد، شنیدن مقداری جنجال و شیون چپ‌گرایان بهای ناچیزی برای داشتن جهانی امن‌تر خواهد بود.

شمشیر وضع مقررات غلاف شد

دولت ترامپ در حال اعمال نوعی خویشتن‌داری تاریخی در حوزه مقررات‌گذاری است. با وجود چند استثنای پر سر و صدا و ناامیدکننده، رئیس‌جمهور و کابینه‌اش همچنان توان کم‌سابقه‌ای در مقاومت در برابر وسوسه‌ی دستور دادن به مردم آمریکا از خود نشان می‌دهند. یکی از راه‌های سنجش این خویشتن‌داری ترامپی، بررسی تعداد صفحات Federal Register است؛ نشریه‌ای که مقررات پیشنهادی و نهایی صادرشده از سوی بوروکراسی فدرال را منتشر می‌کند.

وِین کروز از موسسه Competitive Enterprise Institute درباره تغییرات سال ۲۰۲۵ می‌نویسد:

درحالی‌که Federal Register در سال ۲۰۲۴ و در دوران بایدن با ۱۰۶٬۱۰۹ صفحه، بیشترین رقم در تاریخ، منتشر شد، حجم سال ۲۰۲۵ با «تنها» ۶۱٬۴۶۱ صفحه (پس از تعدیل صفحات خالی و پرش‌ها) به پایان رسید؛ رقمی که پایین‌ترین سطح از زمان آمار ۶۱٬۰۶۷ صفحه‌ای دوره اول ترامپ است. این سطوح اساسا از سال ۱۹۹۳ به بعد دیده نشده‌اند. شایان توجه آنکه ۷٬۶۴۸ صفحه از این رقم به فعالیت‌های دوره بایدن پیش از مراسم تحلیف ترامپ مربوط می‌شود.

تعداد مقررات نهایی‌شده در سال ۲۰۲۵ به ۲۴۴۱ مورد سقوط کرد؛ رقمی که نه‌تنها به‌طور قابل‌توجهی کمتر از ۳۲۴۸ مقرره در سال ۲۰۲۴ دوران بایدن است، بلکه کمترین تعداد از زمان آغاز ثبت این آمارها در اواسط دهه ۱۹۷۰ به شمار می‌رود. ترامپ حتی رکورد پایین‌دست دوره اول خود در سال ۲۰۱۹ (۲۹۶۴ مقرره) را نیز پشت سر گذاشت.

کروز اشاره می‌کند که میزان خویشتن‌داری مقرراتی دولت ترامپ حتی از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد بیشتر است، زیرا بسیاری از مقررات جدید صرفا به لغو مقررات قدیمی صادرشده در دولت‌های پیشین می‌پردازند و در نتیجه، به جای افزودن بر بوروکراسی، از حجم آن می‌کاهند.

او می‌افزاید که «نهادهای فدرال ۱۴۹۸ مقرره جدید پیشنهاد کردند، درحالی‌که این رقم در هر سال از دوران اوباما بیش از ۲۰۰۰ مورد بود. مقررات پیشنهادی در دوره ترامپ عموما ابتکارات مقرراتی بزرگ جدید نیستند، بلکه عمدتا لغو مقررات، به‌ویژه در حوزه‌های محیط زیست و انرژی، هستند.» رشد نسبتا قدرتمند اخیر اقتصاد آمریکا، بی‌تردید تا حدی با راهبرد حکمرانی‌ای مرتبط است که به‌طور کلی به آمریکایی‌ها اجازه می‌دهد در آرامش حفاری کنند، استخراج نمایند، تولید کنند، تامین مالی کنند و نوآوری به خرج دهند.